Γιατί ένα μικρό ποσοστό πυρκαγιών προκαλεί το μεγαλύτερο μέρος των καταστροφών

Η ανισορροπία σε τρεις αριθμούς

Οι ερευνητές χαρακτήρισαν μια πυρκαγιά ταχέως εξαπλούμενη αν αυξανόταν κατά περισσότερα από 1.620 εκτάρια σε τουλάχιστον μία ημέρα. Αυτό αντιστοιχεί σε 16,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μετρά την αύξηση της καμένης έκτασης, όχι την ταχύτητα ενός μετώπου φλόγας σε χιλιόμετρα την ώρα.

Η μελέτη σε τρία στοιχεία

Μικρό ποσοστό πυρκαγιών, μεγάλο ποσοστό απωλειών

Συνεχόμενες πολιτείες ΗΠΑ · 2001–2020 · μερίδιο ταχέως εξελισσόμενων πυρκαγιών σε κάθε σύνολο

Δείτε δεδομένα και λήψεις του γραφήματος

Λήψη δεδομένων (CSV) · Λήψη γραφήματος (PNG)

Συνεχόμενες πολιτείες Ηνωμένων Πολιτειών, 2001–2020. Τα ποσοστά χρησιμοποιούν ξεχωριστά σύνολα.

Μέτρο	Μερίδιο ταχέως εξελισσόμενων πυρκαγιών	Σύνολο αναφοράς
Συμβάντα πυρκαγιάς που αναλύθηκαν	2,7%	60.012 συμβάντα οριοθετημένα μέσω δορυφόρου στην καταγραφή FIRED
Κατασκευές που καταστράφηκαν	78%	Κατασκευές που καταγράφηκαν ως κατεστραμμένες στις καταγραφές συμβάντων ICS-209-PLUS της μελέτης
Δαπάνες κατάσβεσης πυρκαγιών	61%	Δαπάνες κατάσβεσης που καταγράφηκαν στις καταγραφές συμβάντων ICS-209-PLUS της μελέτης

Οι ταχέως εξελισσόμενες πυρκαγιές αντιστοιχούσαν επίσης στο 61% των καταγεγραμμένων δαπανών κατάσβεσης: τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Αυτό είναι διαφορετικό μέγεθος από την αξία των χαμένων κτιρίων, τις ασφαλιστικές απαιτήσεις ή το ευρύτερο κόστος αποκατάστασης.

Τι κάνει μια φωτιά να μεγαλώνει γρήγορα;

Η συμπεριφορά της φωτιάς εξαρτάται από τη διαθέσιμη καύσιμη ύλη, τον καιρό και τη μορφολογία του εδάφους. Η ξηρή βλάστηση αναφλέγεται ευκολότερα επειδή χρειάζεται λιγότερη θερμότητα για να απομακρυνθεί η υγρασία της. Ο άνεμος τροφοδοτεί με οξυγόνο και ωθεί τις φλόγες προς άκαυτη βλάστηση, ενώ οι πλαγιές μπορούν να φέρουν τα άκαυτα φυτά πιο κοντά στη θερμότητα που ανεβαίνει από κάτω.

Αυτοί οι παράγοντες δρουν μαζί. Μια ανεμώδης μέρα πάνω από ξερά χόρτα παρουσιάζει διαφορετικές συνθήκες από ένα υγρό, προφυλαγμένο δάσος. Ακόμη και μέσα στο ίδιο τοπίο, αλλαγές στον άνεμο, τη βλάστηση και το ανάγλυφο μπορούν να μεταβάλουν την εξέλιξη μιας φωτιάς. Το US National Park Service εξηγεί αυτές τις τρεις επιδράσεις ως το τρίγωνο συμπεριφοράς της φωτιάς. Ο οδηγός μας για την εξάπλωση πυρκαγιών τις εξετάζει αναλυτικότερα.

Πώς φτάνει η φωτιά στα κτίρια;

Ο άνεμος μπορεί να μεταφέρει καιόμενα θραύσματα, τις καύτρες, μπροστά από τις κύριες φλόγες. Σύμφωνα με την έρευνα του NIST για την έκθεση στη φωτιά, οι καύτρες μπορούν να ταξιδέψουν μίλια και να ανάψουν νέες εστίες. Μπορούν να πέσουν σε κτίρια, υπερυψωμένα ξύλινα δάπεδα, οχήματα ή υπόστεγα, δημιουργώντας πολλά σημεία όπου μπορεί να εγκατασταθεί η φωτιά.

Το αν θα αναφλεγεί ένα κτίριο εξαρτάται από τις ευπάθειές του και την ένταση και διάρκεια της έκθεσης. Ένα καιόμενο κτίριο μπορεί στη συνέχεια να παράγει επιπλέον καύτρες. Η θερμότητα και οι φλόγες από κοντινές κατασκευές προσφέρουν άλλη διαδρομή εξάπλωσης της φωτιάς μέσα σε μια κοινότητα.

Για τον υπεύθυνο ενός χώρου, αυτό αλλάζει το ερώτημα σχεδιασμού. Η απόσταση από το κοντινότερο δάσος είναι μόνο μία παράμετρος. Προσοχή αξίζουν επίσης τα γύρω κτίρια, τα εκτεθειμένα υλικά και τα σημεία όπου μπορεί να συγκεντρωθούν καύτρες. Το έργο του NIST στηρίζει την εξέταση της ευρύτερης γειτονιάς κατά την αξιολόγηση ενός ακινήτου.

Τι σημαίνουν τα στοιχεία σε τοπικό επίπεδο;

Ένας περιφερειακός μέσος όρος μπορεί να κρύβει τα συμβάντα που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για έναν συγκεκριμένο χώρο. Σκεφτείτε δύο υποθετικά πάρκα, καθένα με δέκα αναφερόμενες πυρκαγιές σε ένα έτος. Οι αριθμοί από μόνοι τους δεν λένε αν οι φωτιές εκδηλώθηκαν κοντά σε κτίρια, πώς άλλαξαν οι συνθήκες ή τι βρισκόταν στην πορεία τους. Μια χρήσιμη αξιολόγηση χρειάζεται αυτό το πλαίσιο.

Τα ποσοστά της μελέτης είναι ιστορικά ευρήματα για τις συνεχόμενες πολιτείες των ΗΠΑ, όχι πρόγνωση για την Ευρώπη ούτε πρόβλεψη για το ποια νέα εστία θα γίνει καταστροφική. Επίσης δεν τεκμηριώνουν ότι η ταχύτητα από μόνη της προκάλεσε κάθε απώλεια. Η έκθεση, η ευπάθεια των κτιρίων και οι συνθήκες επέμβασης ανήκουν στη συζήτηση.

Η πρακτική μας ανάγνωση είναι να εξετάζονται οι πιθανές συνέπειες μαζί με τη συχνότητα των πυρκαγιών. Για έναν διαχειριστή κτήματος, πάρκου ή υποδομής, αυτό σημαίνει εντοπισμό περιοχών όπου μια απαρατήρητη ανάφλεξη μπορεί να συμπέσει με δύσκολες συνθήκες επέμβασης.

Πού εντάσσεται η έγκαιρη προειδοποίηση;

Η ανίχνευση είναι μέρος αυτής της προετοιμασίας. Κάμερες, δορυφόροι και επίγειοι αισθητήρες μπορούν να παρέχουν στοιχεία για μια εξελισσόμενη φωτιά. Η τεχνολογική επισκόπηση του US Government Accountability Office περιγράφει τη δυνατότητά τους να στηρίξουν ταχύτερη επέμβαση, μαζί με δυσκολίες όπως ψευδείς ειδοποιήσεις, συμβατότητα δεδομένων και επικοινωνία από απομακρυσμένες περιοχές.

Μια ειδοποίηση γίνεται χρήσιμη όταν κάποιος μπορεί να την αξιολογήσει, να εντοπίσει το συμβάν και να διαβιβάσει σαφείς πληροφορίες στις κατάλληλες ομάδες. Επομένως, η απόφαση για το ποιος λαμβάνει ειδοποιήσεις και τι ακολουθεί είναι μέρος της επιλογής συστήματος παρακολούθησης. Το άρθρο μας για τα πρώτα λεπτά μιας δασικής πυρκαγιάς εξηγεί αυτή τη σειρά.

Η μελέτη δεν μετρά πόση ζημιά θα απέτρεπε η έγκαιρη ανίχνευση. Τα ευρήματά της στηρίζουν τη σοβαρή αντιμετώπιση της ταχείας κλιμάκωσης. Η παρακολούθηση λειτουργεί μέσα σε ευρύτερο σχέδιο που καλύπτει επίσης βλάστηση, ευάλωτα κτίρια, πρόσβαση και τις αποφάσεις που ίσως χρειαστεί να λάβουν οι άνθρωποι υπό πίεση.